Zink en de Gevaar voor Papegaaien
Het primaire gebruik van zink is het bekleden van ijzer of staal, in een proces genaamd galvaniseren om roestvorming te voorkomen. Zink beschermt staal en ijzer uit roest het ook oplost in waterige zuren of basen. Onlangs zink poedercoating is uitgegroeid tot een zeer populaire manier om stalen kooien af te maken. Het ongelooflijke succes van het kweken van papegaaien in gevangenschap en het houden ze als huisdieren, heeft geleid tot vele fabrikanten de productie van kooi verzinkt gepoedercoat kooien in de gematigde prijsklasse.
Hoewel een vogel is een bepaalde hoeveelheid zink gezond blijven, te veel zink is gevaarlijk en kan degeneratie van de lever, nieren en pancreas en zelfs de dood. Zeker papegaaien moet worden gezien als zeer waarschijnlijk worden beďnvloed door alle milieu-zink. Papegaaien worden gewoonlijk ondergebracht in draad kooien. De meeste zijn gevestigd buiten of in pluimveeindustrie situaties zijn in gegalvaniseerd staaldraad kooien of voličres. Maar papegaaien zijn papegaaien en velen beschouwen hun kooien of voličres als iets anders om op te kauwen. Papegaaien zijn helaas gevallen van zink vergiftiging te wachten om door hun hardnekkige gewoonte van kauwen op de gegalvaniseerde voličre gaas of verzinkt gepoedercoat kooien gebeuren.
Dus is het aan de Parrot eigenaren en fokkers om meer te leren over dit dodelijke metaal en hoe ze hun vogels te beschermen. Ze moeten weten hoe je de symptomen van zink vergiftiging herkennen en wat kan worden gedaan als onze vogel ziek wordt.
Er zijn twee soorten zinkvergiftiging:
Acute.
Acute toxiciteit wordt veroorzaakt wanneer een vogel slikt een metalen object met zink of vlokken van verf die zink pigmenten bevatten. In dit geval een betrekkelijk grote hoeveelheid zink is opgenomen in een keer de zinkgehalte in het lichaam snel verhoogd.
Chronische.
Chronische toxiciteit treedt meestal op wanneer kleine hoeveelheden zink consequent verbruikt.
Zink is oplosbaar in zacht water en in zuren. Wanneer verzinkt schotels worden gebruikt voor water of zure voedingsmiddelen (fruit en sap), kan het zink verontreinigen voedsel en verbruikt. De hoeveelheid zink ingenomen minder, maar wordt voortdurend bevoorraad en waardoor schade aan inwendige organen van de vogel. Zink roest uit verzinkte draad kan een andere oorzaak van chronische vergiftiging.
Zink is een cumulatief gif, die niet gemakkelijk is uit het lichaam verwijderd. Eenmaal ingenomen, wordt afgezet in de lever, nieren, spieren en alvleesklier. Er is beperkte uitscheiding via de urine, darmkanaal en de gal. Preventie is de beste methode van omgaan met zink toxiciteit. Verwijder de bronnen van zink en uw vogel zal veilig zijn en je zult beter slapen. Zink afkomstig van een grote verscheidenheid aan bronnen, maar moet worden ingenomen te schaden. Omdat vogels besteden een deel van hun tijd in hun kooien, dit is de eerste gebied om protect.Paint - Vogels kunnen innemen vlokken van verf. Tegenwoordig hebben de meeste fabrikanten gebruiken een veilige kooi verven en poedercoaten, maar vragen stellen bij de aanschaf van een kooi. Als u een kooi met chippen verf, moet je de verf vlokken getest op toxiciteit. Als het giftig is, dan kan dat strippen en opnieuw te schilderen de kooi of vervangen. Zorg ervoor dat u verf die zowel lood en zink vrij te gebruiken. Veel anti-roest verven bevatten zink, dus kijk met iemand kennis van zaken. Als u niet wilt storen, vervang dan de kooi.
Gegalvaniseerde draad
Gegalvaniseerd metaal dat is gegalvaniseerd is veilig, maar verzinkte draad (thermisch) is het niet. Volgens Avian Medicine: Principes en toepassingen door Ritchie, Harrison en Harrison mogen de vogels innemen zink uit kooien en klemmen gemaakt van gegalvaniseerde draad. Toxiciteit kan worden verminderd (maar NIET geëlimineerd) door het schrobben van de draad met een borstel en azijn of een licht zure oplossing. Dit verwijdert alle losse stukken en de witte roest (zink oxide), die gevormd wordt op de draad. Na verloop van tijd meer witte roest die ook giftig is zal zo te vormen, behuizingen moeten op gezette tijden opnieuw behandeld.
De goedkopere vormen van gegalvaniseerde draad zijn erg slecht gemaakt en mag nooit worden gebruikt. Als je bekijkt het nauw ziet u zwembaden van lood en zink metaal in de hoeken van elk vierkant van de maas - een uitnodiging voor een nieuwsgierige vogel. Hoewel een beetje duurder, als je moet gegalvaniseerd draad te gebruiken, aankoop verzinkt na gelaste draad, die heeft minder te bundelen en moet vlok minder, of gegalvaniseerde gaas indien beschikbaar.
Hangsloten
Er zijn gevallen geweest van zink toxiciteit veroorzaakt door hangsloten. Dit is gemeld in grote vogels die in staat zijn tot vlokken delen van de coating te komen of delen van het slot in hun snavel plaatsen en los deel van het zink.
Symptomen
Vaak voorkomende tekenen van zink vergiftiging zijn onder andere overmatige urine in de mest (polyurie), polydipsie, gewichtsverlies, zwakte, gastro-intestinale problemen, anemie, cyanose, hyperglykemie en epileptische aanvallen. Feather plukken is ook een gerapporteerde symptoom (resolutie van zink toxicose heeft geleid tot drastische verbetering in verenpikken in veel gevallen). Acute toxiciteit gevallen aangetoond lusteloosheid, gewichtsverlies, kunnen vogels overgeven, maar kan stoppen met eten, groenachtige diarree, verlies van evenwicht (ataxie), en de dood. . Chronische toxiciteit symptomen waren intermitterende lethargie en depressie, kan gastro-intestinale overstuur optreden. Nierschade kan leiden tot het ontwikkelen van een vogel vaak plassen en water drinken. Verenpikken wordt vaak waargenomen bij papegaaien met zink vergiftiging.
DIAGNOSE
Als u vermoedt dat uw vogel kan zink vergiftiging hebben, onmiddellijk hem naar een dierenarts. Hij kan uitvoeren van een serum test die het zinkgehalte in het bloed. Blood zinkgehalte van meer dan 2 ppm (delen per miljoen) als bewijs van zink toxicose. Bijvoorbeeld, 1,63 ppm als een gemiddelde normale niveau valkparkieten. Het aantal witte bloedcellen kan ook worden verhoogd. Als uw dierenarts vermoedt zink, mag hij x-stralen, op zoek naar een stuk metaal dat kan zijn door de mond.
BEHANDELINGEN
Een methode van behandeling is het gebruik van een cheleringsmiddel, die bindt met het zink in het lichaam wordt verwijderd. Injecties Calcium EDTA en D-penicillamine zijn gebruikt. Er is ook een mondelinge chelaatvormer, DMSA (dimercaptosuccinic zuur). Als er een stuk metaal is ingenomen, dan is de primaire behandeling is het verwijderen hetzij via katheter of een tang of door cathartics zoals natrium sulfaat, actieve koolstof of van minerale olie. Chirurgische verwijdering kan worden gebruikt. Aanvullende behandelingen zijn ook beschikbaar. Keuze van de behandeling (en) moeten worden gemaakt door een dierenarts op basis van de individuele situatie. (Referenties: Avian Medicine: Principes en toepassingen door Ritchie, Harrison en Harrison)
